W pracy podjęłam próbę analizy symbolu, za jaki przyjęłam uważać działanie społeczne. Założyłam, że samo jego istnienie jest adresowanym do określonego audytorium komunikatem oferującym znaczenie. Zamierzeniem moim było spojrzenie na działania zbiorowe od strony symbolizmu ekspresyjnego, który im towarzyszy oraz zjawiska tworzenia tożsamości na kształt dramaturgii społecznej. W badaniu zajęłam się określoną społecznością w określonym czasie i określonej przestrzeni. Starałam się przeanalizować spontanicznie wywiązujące się społeczne „tu i teraz”. Kierowałam się założeniem, iż istniejąca realnie tkanka społeczna stanowić będzie materiał badawczy najprawdziwszy z możliwych. O potrzebie eksploracji takiego materiału głęboko jestem przekonana. Praktyka edukacyjna jest praktyką społeczną. Przebiega w toku oddziaływań społecznych i jej celem jest wprowadzenie młodego pokolenia w życie społeczne.