Misja

W związku z tym, co dzieje się wokół w trakcie dramatycznych przemian ostatniego trzydziestolecia, musiały ulec zmianie wcześniejsze tematy i treści dyskusji i polemik. Początkowo krążyły one wokół prób „odmłodzenia’ marksizmu, który wydawał się jedynym i adekwatnym teoretycznym odniesieniem dla interpretacji burzliwych przemian. Były one na tyle nieortodoksyjne, że wielokrotnie interweniowała cenzura, a redaktorzy używali wybiegów, by na przykład, w zeszycie poświęconym pracy „przemycić” artykuł Józefa Tischnera. Od początku też Co-Co były otwarte na myśl zachodnią, zamieszczano wiele przekładów z socjologicznej i filozoficznej myśli angielskiej, niemieckiej, amerykańskiej i francuskiej. Nierzadko stanowiły one wtedy jedyne źródło dostępne dla polskiego czytelnika. Drugim nurtem pracy było sporządzanie numerów monograficznych, największym zainteresowaniem cieszyły się zeszyty poświęcone Wittgensteinowi, Frommowi, Freudowi. Praktykowano zasadę, by poszczególne numery redagowane były przez różne osoby, znawców i fascynatów danej problematyki z różnych ośrodków akademickich, reprezentowanych zresztą przez liczny i obejmujący całą humanistyczną Polskę skład Kolegium Redakcyjnego. Wydawano też Bibliotekę Co-Co ze słynnymi reprintami pism Stanisława Brzozowskiego i Fryderyka Nietzschego na czele. Od momentu przeniesienia Co-Co do Lublina naszą ambicją stało się rozpoznanie, co interesującego dzieje się w filozofii i socjologii „nowych” sąsiadów mimo niezmienionych granic. Do tej pory dokonaliśmy takowego renesansu w odniesieniu do Ukrainy, Rosji, Słowacji,. Litwy oraz Białorusi. Opieraliśmy się na wyborze tekstów współczesnych „sąsiedzkich” myślicieli wybranych przez nich samych. Planujemy w tym cyklu dalsze zeszyty: austriacki, hiszpański, czeski, poszerzając przy okazji pojęcie sąsiedztwa. Kontynuujemy obyczaj wydawania numerów tematycznych, do najbardziej poczytnych należą zeszyt feministyczny, zatytułowany „Kobiecość”, oraz dwa poświęcone problematyce tożsamości. Staramy się także „zaglądać przez ramię” innym humanistom, na przykład zeszycie Filozofia pedagogice, pedagogika filozofii, zredagowanym przez Profesor Marię Dudzikową z UAM. Zmierzamy również do przełamania podziałów generacyjnych, jak w numerze Filozoficzna młodzież UMCS i Rzeszowa. Osobnym nurtem płynie problematyka stricte socjologiczna, kilka numerów z tego zakresu zredagował Mirosław Chałubiński, jak choćby Koncepcje socjologiczne Stanisława Ossowskiego a teoretyczne i praktyczne zagadnienia współczesności Słowem – staramy się nie przeoczyć niczego ważnego z zakresu tego, co dzieje się zarówno ze społecznym bytem, jak i ze społeczną świadomością. W tym celu korzystamy z dorobku i inicjatywy wielu osób z rozmaitych środowisk, reprezentujących różne dyscypliny i niejednokrotnie – odmienne podejścia. Pragniemy bowiem dochować wierności idei założycielskiej, tym bardziej że wraz z demokratyzacją i pluralizacją stanowisk teoretycznych coraz trudniej o wspólną płaszczyznę dyskusji. Pragniemy – po Bachtinowsku – wysłuchiwać wielu, nawet i najbardziej skłóconych głosów, ufając, iż dialog, a już zwłaszcza poli-log stanowi o wiele owocniejszą drogę do prawdy niż mono-log. „Colloquia Communia” od początku były po stronie polifonii, przeciwko – monotonii. Jeszcze jedną specyficzną cechą osób zgromadzonych wokół Co-Co przez trzy dziesięciolecia jest bezinteresowność. Od samego początku po dziś dzień wszystkie prace wykonywane były w „czynie społecznym”, obecnie pismo nie posiada żadnego etatu, ani za pisanie, ani za tłumaczenie, ani za redagowanie pism nikt nie dostaje nawet złotówki… W nowych okolicznościach ekonomicznych redaktorzy starszego pokolenia – do których należę – kierują się wyłącznie przywiązaniem do tradycji oraz sentymentem do kolegów i uczniów. Nade wszystko jednak wiarą, że ideały współdziałania, współpracy i współmyślenie, jakie przyświecały wyjątkowo ideowej ówczesnej młodzieży z Klubu Obryckiego, nigdy się nie przedawnią. Dzięki uprzejmości i życzliwości Pana Prezesa dr. Adama Marszałka, który od lat zgadza się wydawać „Colloquia Communia”, mogły one dotrwać do chwili obecnej. Ponieważ wkrótce musi nastąpić wymiana pokoleniowa, pragniemy dorównać do dzisiejszych standardów wydawniczych. Nie możemy zawieść sporej liczby czytelników i sympatyków pisma, które dochowało się już drugiego ich pokolenia. Naszym marzeniem jest napisanie monografii „Colloquia Communia”, jako że dzieje tego czasopisma to ważny fragment intelektualnej historii Polski, jak też – przyczynek do europejskiej historii idei przełomu XX i XXI wieku. Jadwiga Mizińska Redaktor Naczelna „Colloquia Communia” Lublin, 8.07.2009

Historia

„Colloquia Communia” to jedno z nielicznych polskich pism naukowych, które bez względu na burzliwe przemiany społeczne, polityczne i ideologiczne wychodzi nieprzerwanie od ponad 30 lat. Powstało w pamiętnym roku 1980, założone przez studentów i wykładowców Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Miało niejako dwie stolice; jedną w Warszawie, drugą w Bieszczadach, dokładniej w Klubie Obryckim, gromadzącym bywalców Chaty Socjologa, schroniska pełniącego rolę Domu Pracy Twórczej oraz Klubu Dyskusyjnego. Inicjatorem zarówno budowy Chaty Socjologa, jak i założycielem Klubo Otryckiego był Henryk Kliszko. Właśnie dzięki niemu i zgromadzonej wokół niego rozdyskutowanej młodzieży w 1980 roku został wydany pierwszy pilotażowy zeszyt „Colloquia Communia”. Najnowszy, wydany z datą styczeń-grudzień 2009 roku, nosi numer 1-2 (86-87) i poświęcony jest współczesnej filozofii białoruskiej. Porównując najstarszy i najnowszy zeszyt „Colloquia Communia”, można bez trudu zauważyć mnóstwo różnic. Zewnętrznie różnią się one od siebie jak tamten okres polskiej historii od obecnego. Początkowo pismo miało postać broszury wydanej na kiepskim papierze, ledwo czytelnym drukiem z szarą, już dziś pożółkłą okładką. Obecnie wydawane jest profesjonalnie przez Wydawnictwo Adama Marszałka w Toruniu, a redaktorzy, korektorzy i plastycy pieczołowicie dbają nie tylko o spełnianie wszelkich obowiązujących wymogów, ale też o estetyką wnętrza i urodę okładek. Nie znaczy to jednak, aby wraz z wielokrotnymi zmianami składu Kolegium Redakcyjnego oraz osoby Redaktora Naczelnego uległa przerwaniu główna linia pisma. Zwornikiem między „dawnymi” a „nowymi czasy” są postaci Mirosława Chałubińskiego, niegdyś studenta, dziś profesora socjologii, który jest przewodniczącym Kolegium Redakcyjnego, oraz Jerzego Szczupaczyńskiego, zastępcy Redaktora Naczelnego, którą to funkcję pełnię ja – Jadwiga Mizińska. Początkowo wraz z grupą kolegów filozofów z UMCS zostałam zaproszona do współpracy z Redakcją, znajdującą się wówczas w Warszawie przy UW. W trakcie transformacji ustrojowej w 1991 roku poproszono mnie o przejęcie redakcji i przeniesienie jej do Lublina, gdzie znajduje się nadal. Nie sposób w króciutkiej notatce zrekonstruować interesującej historii naszego pisma, o którym w czułym skrócie mówimy Co-Co, pamiętając jednak, iż pełna jego nazwa oznacza Wspólne Rozmowy, mające prowadzić do wzajemnego zrozumienia rozmawiających. Taka była intencja ojców założycieli – staramy się jej nie zatracić. Jadwiga Mizińska Redaktor Naczelna „Colloquia Communia” Lublin, 8.07.2009

Nowości

Najnowszy numer 1–2 (88–89) pt: „Homo tangens: ciało i dotyk”

Aktualności

Towarzystwo Azji i Pacyfiku, Katedra Systemu Politycznego RP WPiSM UMK, Oddział Toruński Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Chińskiej serdecznie zapraszają na VI Międzynarodową Konferencję Naukową DYLEMATY WSPÓŁCZESNEJ AZJI, która odbędzie się w dniach 17–18 maja 2012 r. w Toruniu.